Ogólne
Pełne hasło
Więcej

HOSTILIS

Gramatyka
  • Formyhostilis, hostilis, hostile
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -e -is -is
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęskinijaki
Znaczenia
  • I. qui hostium est, hostium proprius.
    • a. i. q. hostis
    • b. incursus hostilis, hostilitas.
  • II. inimicus, infestus, adversus.
    • a. + salutatio:
    • b. + narratio bellicus

Pełne hasło

HOSTILIS, -e
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc. (hostile
  • iter),
  • L.
  • A.
  • N.
[comp. hostilior:
DŁUG. Hist. III p. 473 : ne in eos veluti sibi hostiliores et magis invisos et suspectiores crudelius saeviret.
Ib. V p. 265 : hostiliorem se et infestiorem orthodoxae religioni ... monstrare.
superl. hostilissimus:
SSrSil VIII p. 182 (a. 1463) : ab innumeris hostilissimis incursionibus.
Tom. IV p. 123 (a. 1517) : hostilissimis ... artibus et conatibus (cf. ib. VI p. 76, a. 1522]).
I. nieprzyjacielski, należący do wrogów; qui hostium est, hostium proprius.
Dicitur praec.
exercitus, incursio, concursus sim., item crudelitas, rabies sim.
N.
bellum wojna z nie przyjaciółmi; i. q. externum (opp. civile saec. XV).
Abs. loco
subst.
a. hostilis,, -is m. nieprzyjaciel, wróg; i. q. hostis
AKapSąd II p. 665 (a. 1491) : bona ... per incursum h-ium ... devastata.
GŁOG. Alex. I fol. Dd V : dictio significans contrarietatem h-em regit genetivum ... vt h-is regis.
Cf. Th. VI 3053,62 sqq.
b. hostile,, -is n. (praec. pl. ) wrogie poczynanie, kroki wojenne; incursus hostilis, hostilitas.
II. nieprzyjazny, wrogi; inimicus, infestus, adversus.
N. rhet.
a. salutatio:
StPPP X p. 4 (saec. XV in.in) : alia salutatio h-is: hostilitatis amice, cunctis fidelibus odiose. Ib. infra alie salutaciones indifferentes ... nec amicabiles nec h-es.
b. narratio
ib. p. 40 (saec. XV in.) : duplex est narracio: amicabilis, in qua sicut res se habent, narramus, h-is, in qua aliter, quam res se habent, narramus.
Occ. i. fere q. zbrojny; bellicus
GALL p. 45,3 : profugatis ... gentibus exterorum non minor Kazimiro restabat h-is profugatio sue gentis suorumque iure proprio subditorum.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)