- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
[formas
nom.
sg. homicidia (
PEREGR. fol. q IIIb
;
ArPrawn VII
p. 108, a.
1566)
;et
acc.
pl. homicidos
(
KodPol III
p. 312, a.
1369)
calami lapsu exstitisse puto.]
zabójca lub morderca, mężobójca; qui homicidium
committit, hominem occidit.
Additur
tyrannicus (
CorpJP III
p. 446, a.
1519
:
si quis ... obiceret
alicui, quod ipse est h-a tyrannicus hominum, alias «zabijacz» et istud non probaverit, tunc etc.),
voluntarius (
ArPrawn I
p. 358, a.
1512)
.
Inde sensu latius translato de eo, qui proximum odit
(e Vlg. 1. Io.
3,15):
MARTIN. OP. Marg. fol. g 3a : sunt enim h-e interfectores, detractores et odium habentes. Ib. infra h-a est, qui non tantum de facto, sed etiam de consilio vel fraude aliquem occidit.
StSyn III p. 59 : h-e facto, precepto, consilio, consensu, exhortatione vel alio quovis modo homicidium committentes.Hoc sensu etiam sui (ipsius):
KomKadł p. 446 : quam quidem fraternam charitatem si abijceret, ipsemet sui h-a fieret.
Ib. p. 448 : si ergo ... charitas in eo non est, sed odium, et hic sui ipsius h-a est.
Constr.
a.
sq.
gen.
b.
sq.
in
c.
acc.
DŁUG. Hist. III p. 144 : h-a in proprios, proditor in Dominum.Cf. Th. VI 2866, 66 sqq.