- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
I.
propr.
1.
otchłań, przepaść, rozpadlina, pęknięcie, szpara, otwór; abyssus, profundum, fauces, ruptum, fissura, rima, foramen.
2.
otwarta paszcza, gardziel, otwarte usta (ludzi i zwierząt); os hians (hominum et
animalium).
Occ.
α.
in imagine
FormJ p. 63 : quorundam perversa iniquitas ... oblocucionis in me pandebat h-us tergotenus coram vobis.β. oddech; halitus
PrzMog p. 34 : deficit prius h-us, quam prodeat plene e tuba flatus.γ. kęs, łyk; haustus
DŁUG. Band. p. 247 : speraverant se ... eos uno h-u deglucituros.δ. ziewanie; oscitatio
GLb p. 48 : h-us «zyevanye».
Constr.
abs. vel sq.
gen.
II.
transl. pożądanie,
żądza, pragnienie;
aviditas,
cupiditas.
Additur
cupidus (
CodVit
p. 200,
a. 1409)
, insatiabilis (
*ArHist IV
p. 12, a.
1278)
.