- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
propr.
1.
adi.
bliźniaczy, podwójny, dwojaki;
duplex.
Glossa
Pol.
RFil XXII p. 19 (a. 1466) : «dwoyakym obrazenym» g-o telo.Occ. crux podwójnie przekreślony; binis lineis transversis
DŁUG. LibBen I p. 2 : Hospitalariorum ... g-am crucem albam deferentium.
N.
constr. sq.
ad :
SSrSil XVII p. 46 (a. 1506) : sacella ... divis dedicata pars hec habet: unum sancto Hyeronimo quasi g-um ad hospitale, quo scholares egri recipiuntur, alterum individue Trinitatis etc.
2.
subst.
geminus,,
-i
m.
bliźniak;
gemellus.
Etiam
pl.
gemini,,
-orum
Bliźnięta, nazwa konstelacji gwiezdnej;
signum Zodiaci.
Eodem sensu
sidus geminum (
BRUNO Qfr
p. 397
=41,4 K.
).
II.
transl.
1.
dwa, obydwa;
duo, ambo.
2.
dwukrotnie
większy, podwojony, zdwojony; altero tanto
maior, duplus, duplicatus
KodPol I p. 72 (a. 1254) : g-um bonum agit, g-a laude dignum, qui tuetur a potentibus impotentes.
HUSSOW. p. 19, v. 278 : g-os fructus, qui necat tetraones, inde refert.
3.
dwupostaciowy; biformis
(semel
saec. XV).