Ogólne
Pełne hasło
Więcej

GELU

Gramatyka
  • Formygelu, gelus, gelum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -u -us -i
  • Część mowyrzeczownikrzeczownikrzeczownik
  • Rodzajnijakimęski
Znaczenia
  • I. frigus, algor.
    • 1.
    • 2.
  • II. glacies, pruina.

Pełne hasło

GELU, -u n. et GELUS, -us m. et GELUM, -i n.
  • F.
  • Th.
  • S. (
  • Dc. s.
  • v.
  • gelus)
I. zimno, mróz; frigus, algor.
1. aeris, caeli, hiemis. Glossae Pol.
GLb p. 46 : g-u, g-um, g-us «mrosz, zymnoscz».
Dicitur dirum ( PAUL. CR. p. 147, v. 4 ), intensum ( KOMOR. p. 274 ).
N. iuncturas
gelu conticescit ( AKapSąd I p. 299, a. 1516) , premit ( DŁUG. Hist. III p. 247 ).
2. corporis, praec. frigus senectutis.
N. glossam Pol.
RFil XXII p. 13 (a. 1466) : inglaciat senile g-u «oząbyą zymnoscz starosczy».
II. lód, szron; glacies, pruina.
N. glossam Pol.
RFil XXIII p. 302 (a. 1444) : g-u «mroz okysy».
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)