iur. dawność,
przedawnienie, określony w prawie
upływ czasu, powodujący utratę prawa
lub skargi, bądź nabycie prawa do
rzeczy; praescriptio, temporis spatium
legibus constitutum, quo
praeterlapso ius quoddam
(e. g. ius querelae) amittebatur vel alicuius rei
possessio acquirebatur
RHer III p. 78 (a. 1550) : quandoquidem etiam mora d-ae cum periculo et iniuria Jacobi coniuncta esset.Cf. DIUTURNITAS II DIUTIO.