I.
propr.
ten,
kto coś przykłada; qui
aliquid apponit
GLb p. 7 : a-or «przicladacz».
II.
transl. sprawca
czegoś; alicuius rei auctor,causa
AGZ XIII p. 2 (a. 1436) : zupparius nec scivit de destructione fontis nec fuit a-or destructionis alias «prziczina».Cf. RHist XVII p. 187 .