General
Full Entry
More

OBTUTUS

Grammar
  • Formsobtutus, obtuitus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -us
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. propr. actus obtuendi, visus, (pl.) oculi.
  • II. aspectus, intuitus.
  • III. + stellarum constellatio

Pełne hasło

OBTUTUS et OBTUITUS, -us m.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • N.
I. propr. spojrzenie, wejrzenie, wzrok, (pl. ) oczy; actus obtuendi, visus, (pl. ) oculi.
II. meton. (sg. et pl. ) spojrzenie, patrzenie, oglądanie, wzrok; aspectus, intuitus. Abundanter dicitur contemplationis ( HESSE Matth. II p. 95 ).
Constr. sq. gen. subi. (v. gr.
animae, mentis ,)vel obi. Inde sensu latius transl. nadzór, opieka; custodia, tutela
ArHist XII p. 337 (saec. XIV) : ne oves errantes per absenciam pastoris priventur (ed. privantur) o-bus.
III. singulare stellarum układ planet; constellatio
WAPOW. Chr. p. 18 : rerum celestium periti ad stellas erraticas eminenciores eorumque o-us adversos ... causam tam horrendi mali referrunt [sc. morbi Gallici (cf. s. v.] ASPECTUS supra I 821,25 sqq. ).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)