- F.
- Th.
- Bl.
- NGl.
- A.
I.
propr.
1.
skośny, ukośny, pochylony, nieprostopadły, skierowany w bok; non rectus, dextrorsum vel sinistrorsum declinans, inclinatus, non
perpendicularis.
2.
(o drodze) okrężny; (de
via) non directa, deflexa,
circumacta
KodWp V p. 490 (a. 1429) : prestare eisdem ... vexaciones in eorum via recta et solita, cogentes ... ipsos facere viam o-am et remotiorem.
PP II p. 140 (a. 1450) : mercatores per loca alia viasque inconsuetas et o-as ... et non per Leopolim ... proficiscentes.Ita saepius.
Constr.
ad
1—2: a.
abs.
b.
sq.
dat.
VITELO Persp. p. 165 : locum o-um uisui et locum propinquum ei.
3.
in certis quibusdam locut.
α.
in obliquum (de obliquo)
w bok, na boki, nie wprost; dextrorsum vel sinistrorsum,
non directe.
β.
per obliquos
okrężną drogą; non recta,
flexo itinere
AGZ XVII p. 217 (a. 1485) : invenit viam ... reclusam ... quousque per o-os difficulter equitando ... in ipsam villam ... venit.γ. obliqua via naprzeciwko; obviam, in transversum
BRUNO Qfr p. 73 : cum ... propinquare cepisset ... lupus o-a via contra se furendo et currendo venit (cf. ib. infra media via mihi ... lupus occurrit).
II.
transl.
1.
a.
niebezpośredni; non rectus,
medius.
N.
per obliquum
nie wprost, pośrednio;
non recta, aliis
intercedentibus
*Dogiel V p. 39 (a. 1317) : directe vel per o-um nulli ([i. nemini) ... ]remaneant obligati.
b.
nieprawy, zły, niesprawiedliwy, niesłuszny; iniquus, iniustus, improbus, malus
ArPrawn I p. 251 (saec. XV in.in) : que insuspecte i. inopinatae accusationum propositiones et o-e in presencia domini censentur.
KrMU p. 109,2 (saec. XV) : cancellarius huius studii, cuius est o-a et contra legem Dei et rectam racionem statuta ... facta cancellare.Ita saepius. Singulare (e Pol. krzywy, cf. Słownik Staropolski III 419b4 sqq.) oskarżony; accusatus, reus
NieznHer p. 26 (a. 1450) : Iacobus dixit, quod ipse Ioannes ipsum vulnerauit o-us existens in honore suo.
2.
gram.
et
log.
t.t.
a.
casus (nomen)
zależny (o
przypadku rzeczownika i przymiotnika); non
rectus,
inflexus.
Item
abs. pro subst.
obliquus,,
-i
m.
,
praec.
in iunctura
in obliquo :
HESSE Quaest. p. 125, 58 : licet non verificatur in recto, tamen bene in o-o.
Ib. p. 298, 55 : ens in actu in definitione motus ponitur in recto, sed potentia in o-o.Ita saepius.
Inde log.
terminus :
BYSTRZ. AnalPr fol. i VIIb : in omni syllogismo oportet sumere aliquid ... sed hoc potest fieri in propositionibus, que sunt de terminis o-is.
Ib. fol. i VIIIb : ad debite syllogisandum ex terminis o-is oportet obseruare regulas requisitas ad debite syllogisandum ex terminis rectis.
Item
abs. pro subst.
HESSE Quaest. p. 564 : illa consequentia non ualet: per nullum motum removetur Socrates, per aliquem motum removetur quies, igitur quies non est Socrates ... eo quod praemissae sunt de o-is et conclusio non.
BYSTRZ. AnalPr fol. i IVa : philosophus docet syllogisare ex o-is (cf. Aristoteles AnalPr I 36.48a40 sqq. ) ... ponit quasdam regulas ... prima est: in prima figura maiore de recto et minore de o-o sequitur conclusio de o-o et non de recto.
b.
verbum
(cf.
Th.
IX 2,103,14—18)
czasownik w innym czasiei trybie niż ind.
praes. :
explicant
BYSTRZ. Log. fol. v IVb : excludit philosophus a diffinitione verbi verbum infinitum et verbum o-um ... quod formae curret et currebat non sunt verba, sed casus verbi etc.
WROCŁ. Dial. fol. A Va : o-um est verbum, quod ab alio deriuatur, vt sunt omnia verba, que sunt alterius temporis a presenti et alterius modi ab indicatiuo.