- S.
- Dc.
- B.
- L.
- K.
I.
fakt, że coś jest powszechnie znane, rozgłos;
rei notoriae condicio
JAC. PAR. Serm. fol. 183a : non licet appellare a sententia nec excusari propter n-em (ed. notarietatem) facti.
WŁODK. ScrSel I p. 203 : antiquitas litterarum et n-s facti dat testimonium.
Ib. II p. 280 : n-s in facto ... dat evidens testimonium.
Iuxta posita
evidentia (
ArHist III
p. 394, a.
1536)
, fama (
Lites III
p. 154, a.
1414).
Constr.
sq. gen.
vel sq.
in c.
abl.
(
ut supra
).
II.
wiedza o czymś, znajomość czegoś; notitia, scientia
AGZ XIX p. 564 (a. 1511) : acceptato ab eis testibus iuramento pro testimonio iuxta n-em ipsorum meliorem.