- F.
- G.
- Bl.
- S.
- NGl.
I.
act.
1.
taki, który nie wie, nie zna, nieświadomy czegoś;
qui nescit, inscius,
ignarus.
Constr.
a. abs.
b. sq.
gen. c. sq.
enunt.
interrog.
2.
taki, który nie umie,nie potrafi, nie chce;
qui non potest aliquid facere aut
non vult (saec. XV—XVI).
Constr.
sq. inf.
II.
pass.
1.
nieznany, nieświadomy; incognitus,
ignotus.
N. locut.
sibi esse nescium
i. q. nescire
(
Tom. VII
p. 186, a.
1525).
2.
taki, który kogoś (czegoś) nie zaznał, nie spotkał się z kimś
(czymś);
alicuius (rei) expers
NIC. POL. p. 70, v. 412 : maris n-a, Uirgo Maria, paris.Occ. (de morbo) ib.
p. 64, v. 317 : guttaque iuncture medicorum n-a cure.