General
Full Entry
More

MONITA

Grammar
  • Formsmonita
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -orum
  • Part of Speechnoun
  • Genderneutre
Meaning Outline
  • I. adhortationes, consilia, praecepta. Praec. in bonam partem (dicuntur salutaria, salubria sim.).
  • II. i. q. monumenta

Pełne hasło

MONITA, -orum n.
  • F.
  • Th.
  • A.
I. napomnienia, pouczenia; adhortationes, consilia, praecepta. Praec. in bonam partem (dicuntur salutaria, salubria sim.).
Iuncturae verbales
a. monita ingerere (alicui: DŁUG. Op. p. 51 ) ; simili sensu monitis aliquem coarguere ( id. Hist. I p. 89 = I p. 149 ed.nov.) , flectere ( CodEp III p. 32, a. 1448) , hortari ( KodWp II p. 140, a. 1298) , pulsare ( DŁUG. Hist. V p. 274 ) . b. monita adimplere ( CodEp III p. 108, a. 1461) ; simili sensu monitis insistere ( Lites I p. 451, a. 1336).
II. świadectwa, dowody; i. q. monumenta
DŁUG. Hist. I p. 191 (= I p. 258 ed.nov.) : crudelitatis sue m-a in fratrem ... innoxium deprompta ... non sine suo ... dedecore reliquens Odalricus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)