- F.
- Th.
- NGl.
- A.
I.
1.
w sposób
osobliwy, zdumiewający, niezwykły, dziwny;
miro modo.
2.
w sposób wyjątkowy, szczególny;
praecipue
ArHist V p. 242 (a. 1332) : ad que aliqua m-r horret, ad ea tanto plus cogitur ... ut earum voluntas frangatur et natura.
CodSil V p. 227 (a. 1340) : officium, ad quod superne miserationis disposicione rex m-r vos vocavit, hoc est ad ecclesiarum tuitionem.
MonLub p. 22 (a. 1471) : anno Domini 1383 m-r facta est amonicio per visitatorem Portae matris nostre.
II.
(de Dei sanctorumque miraculis)w sposób cudowny, nadnaturalny, cudownie;
praeter hominis naturam, divino quodam modo.