General
Full Entry
More

MINORENNIS

Grammar
  • Formsminorennis, minorenis, minorensis,
  • Etymology minor et annus, cf. biennis sim.
  • Inflectional type -e
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. iur.propr. impubes, iuvenis
  • II. minor

Pełne hasło

MINORENNIS s. MINORENIS s. MINORENSIS, -e (minor et annus, cf. biennis sim.)
  • Dc.
  • B.
[gen. sg. minorenni:
AUnii p. 256 (a. 1569) : Joannes iuravit... suo et nomine Nicolai olim Mathiae minorenni (nisi leg. minorennis).
abl. sg. minorenne:
MPH IV p. 197 (a. 1464) : filio regis Wladislai Kazymiro tunc minorenne.
]
I. propr. iur. nieletni, niepełnoletni; impubes, iuvenis
MPH II p. 390 (saec. XIV in.in) : principi Sironi Lestconis, quia m-is erat, tutelam commisit.
KsgŁawKr p. 221 (a. 1393) : relicta ... promisit pro impeticione tam sua et puerorum m-ium.
Paulo infra
ib. una cum matre eorundem puerorum filiorum m-ium.
Ita vulgo.
Syn.
impuber ( DŁUG. LibBen III p. 470 ) , iuvenculus ( id. Hist. I p. 490 = II p. 257 ed. nov.) , nondum rationis perfectae ( AKapSąd II p. 704, a. 1501). Ad rem cf. Dąbrowski, Prawo prywatne I p. 219.
II. meton. mniejszy; minor
DokKujMaz p. 313 (a. 1345) : liberam piscaturam cum hamis m-busque instrumentis (nisi leg. minoribus).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)