- F.
- Th.
- Bl.
- Dc. (mensurale
- subst.),
- NGl.
- L.
I.
1.
mierniczy, służący jako miara; ad metiendum
aptus,
v.
gr. chorda (
KodPol II
p. 1697, a.
1346),
cantarus (
AKap
p. 253,
a. 1521).
2.
molendinum
młyn pobierający za mielenie zboża (lub składający) daninę w zbożu lub
mące; in quo pretium grani molendi (vel de quo tributum) solvebatur frumento vel
farina
KsgDoch p. 14 : de molendino m-i census.Cf. MENSURA B 2 a MENSURATUS II.
II.
mus.
t. t.
musica
muzyka mensuralna, tj. oparta na mensurze
rytmu ściśle muzycznego;
explicatur
MONET. fol. D IIIb: musica m-is est que per diuersas notularum figuras cum incrementi atque decrementi acces sione secundum modum, tempus et prolationem efficitur.
FELSZT. OpSimpl fol. A IIb : simplex musica est, quae omnes notas simpliciter considerat sive vna et eadem mensura, vt est cantus Graegorianus; m-is vero musica considerat aliam notam longam ... aliam breuem ... aliam semibrevem.
KROMER MusEl fol. B Ia : musica plana, quam et choralem uocant ... uniformibus et aequalibus ... notulis constat; figurata, quae et m-is ... dispares et figura et potestate notas complectitur.