- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- N.
- K.
święty (-a) męczennik (-czka) za wiarę;
qui (quae) pro fide Christi martyrium
passus (-a)
est.
Dicitur
almus (-a) (
PommUrk VI
p. 194,
a. 1323
et saepius), beatus (-a) (
KodMp I
p. 100,
a. 1272
et saepius;
cf.
Th. VIII 416,70 sqq.),
clemens (
CantMAe I nr 5, v. 1b,
cf. Th.
VIII417,42
sq.
), sanctus (-a:
BRUNO Qfr p. 388 =
p. 28,12
K.
); cf. Th. VIII 417,23.