General
Full Entry
More

MARGO

Grammar
  • Formsmargo, mergo
  • Etymology generis f. perraro saec. XV
  • Inflectional type -inis
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. propr.
    • 1. limes, ora, extremitas, praec.
      • a. + fluvii
      • b.
      • c.
    • 2. limes, terminus.
    • 3. obstaculum in fluvio exstructum
    • 4. circulus, quo aliquid cingitur
  • II. transl. culmen

Pełne hasło

MARGO s. MERGO, -inis m. (generis f. perraro saec. XV)
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • N.
I. propr.
1. brzeg, skraj, krawędź; limes, ora, extremitas, praec.
a. fluvii sim.: i. q. ripa, litus.
b. supellectilium.
c. libri, litterarum.
2. granica, miedza, ścieżka graniczna; limes, terminus.
3. tama, zastawa na rzece; obstaculum in fluvio exstructum
CodSil III p. 3 (a. 1299) : de m-e, qui est «tham» versus Novam Civitatem.
4. obręcz; circulus, quo aliquid cingitur
COPERN. Rv p. 80 : fabricantur ... bini orbes siue orbium m-es ... aequales per omnia et similes.
II. transl. szczyt, najwyższy stopień czegoś; culmen
*CodVit p. 446 (a. 1419) : pre m-e autem honoris et boni, que ab eadem regia caritate ... omnes ... nostri habundancius ... invenerant, condignas graciarum acciones rependere non valemus.
Cf. Th. VIII 395,56 sqq.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)