- F.
- Th.
- Bl.
- S. (
- Dc. et
- NGl. s.
- v.
- magnalis),
- B.
- L.
- N.
wielkie dzieła (zwł. Boże), cuda, niezwykłe czyny, rzeczy
budzące zdumienie, dziwy;
magna facta (praec. Dei), mirabilia, mira
cula.
N.
locut.
vana mundi magnalia :
*KodWp I p. 50 (a. 1207) : magnum te forte reputas, sed quoad vana mundi m-a te reputare non debes illo potentissimo rege maiorem.
Additur gen.
signorum (
SSrSil I
p. 233, saec. XV
in.in)
, operum
(
Dogiel I
p. 59, a.
1447
; cf.
Th.
VIII 101,30). Glossae
Pol.
RFil XXIV p. 367 (saec. XV med.med) : m-a Dei «dobrothi».
Ib. X p. 143 (saec. XVI in.in) : «znamyenyte vczynky» m-a.Occ. chwała; laus
CantMAe I nr 29, v. 9a (saec. XIV) : pisces, volatilia ... simul et alia Deo dant m-a.