General
Full Entry
More

LUMINARIS

Grammar
  • Formsluminaris
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -e
  • Part of Speechadjective
Meaning Outline
  • I. qui luminis est, lumine constat
  • II. qui ad lucam accensam spectat
  • III. + lunaris? confunditur c. voce

Pełne hasło

LUMINARIS, -e
  • Th. (rec.),
  • Bl. (-lis)
I. świetlisty, świetlny; qui luminis est, lumine constat
VITELO Persp. p. 128 : obliquatio ... irradiantis corporis super irradiatum corpus acutos causat angulos et obtusos et secundum hoc modi 1-ium influentiarum uariantur.
II. dotyczący oświetlenia, pochodzący od zapalonego światła; qui ad lucam accensam spectat
KodPol III p. 257 (a. 1358) : ut splendor l-is in ... dicta ... ecclesia ... lympidius clareat ... damus ... vnum lapidem fuse cere et alium sepi fusi.
III. (singulare) księżycowy? confunditur c. voce lunaris?
MATTH. OpTheol p. 131 : qui mensis dupliciter accipitur uno modo pro mense solari, alio modo pro mense 1-i (nisi calami lapsus subest, cf. ib. mensis lunaris).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)