- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
- B.
- L.
- H.
- N.
I.
gramm.
vox
dający się zapisać, artykułowany; articulatus, litteris
comprehensus
(cf.
Th.
VII 2,1532,63 sqq.)
GŁOG. Alex. I fol. B Ia : vox 1-a, articulata articulatione prima, unde vox l-a dicitur, que potest scribi litteris vel sillabis, vt homo, asinus; sed vox illiterata eqs.
WROCŁ. Dial. fol. A IVa : dicitur nomen communiter sumptum, vt est omnis vox 1-a, cuiuscunque casus fuerit.
II.
1.
(de hominibus) wykształcony, uczony, (często) umiejący
czytać i pisać; doctus, eruditus, praec. qui
legere scribereque
scit.
N.
fraternitas litteratorum
tzw.
bractwo literackie,
tj. bractwo religijne, grupujące ludzi świeckich wykształconych; societas laicorum communione orationum coniuncta, quae inter eruditos fit (
ad rem
cf.
BiblMuz I 2, p. 179) DokListPł p. 342 (a. 1489) : fraternitatem 1-orum in ecclesia sancti Bartholomei parrochiali servatam.
2.
de rebus
a.
naukowy, poświęcony na pracę naukową; litterarum
studio destinatus (saec. XV).
b.
sensu incerto
ARect II p. 88 (a. 1542) : Andreae, vicarii in Schlomnyki et Valentini lectoris missarum 1-arum ibidem (nisi leg. lectarum vel litteratorum).
c.
in
locut.
ordine litterato
(ex Hier. Epist.
125,15,1)
w szyku literowym, tj. w kształcie
litery V;
i. q. in V litteram composito
DŁUG. Hist. IV p. 15 : et universus exercitus regius ordine l-o cum quadrigis et mole bombardarum et commeatuum ceteraque mole sequebatur regem.