- F.
- Th.
- Dc.
I.
1.
propr. język,
mowa; lingua, sermo
AGZ III p. 105 (a. 1392) : nonnulle gentes diversorum generum l-o in ibidem congregati ... ad ... fidei claritatem ... sunt conversi.
DŁUG. Hist. III p. 242 : flagellatores carmen quoddam inconditum in l-o suo et lamentationes decantantes.
Id. LibBen III p. 225 : hoc beneficium nemini alteri l-o praeterquam Graeco, Latino et Hebraeo videmus contigisse.Ita saepius.
2.
meton. narodowość; natio
DŁUG. Band. p. 75 : proprium 1-um propriamque patriam conabantur adiuvando hostes lacerare et delere.
Id. Op. p. 198 : felix ... credentes fore matrimonium ... et ... felicem Polonorum rem publicam, si in eorum nationem et 1-um tam illustrissimam feminam ... Deus faveret transferri.
II.
transl. de hominibus
(e Pol.
język) jeniec schwytany dla zdobycia
wiadomości o
nieprzyjacielu; captivus propter consilia
hostium exploranda
comprehensus
AAlex p. 547 (a. 1506) : mitto vestrae ... paternitati unum 1-um de captivis Tartarorum.Cf. LINGUA II B 2.