- F.
- Th.
- S.
- Dc.
- NGl.
- N.
I.
propr.
pilnik; instrumentum aptum ad terendum.
Glossae
Pol.
RFil XXXIII p. 149 (a. 1471) : l-a «piinik».
GLb p. 58 : l-a, qua planatur ferrum diminuendo «pylka».
II.
transl. narzędzie
doskonalenia czegoś lub samo
doskonalenie; instrumentum, quo aliquid
perficitur, vel perfectio ipsa
1.
de scriptis.
2.
de hominum moribus
PrPrz p. 32 (saec. XIV ex.ex) : ecclesiarum ministri tam eterne maiestatis obsequiis sub l-a correccionis dicati.
StPPP IV p. 54 (a. 1396) : novas licium formas amputare volentes, ad quae humana natura ... properat, nisi l-a correctionis eidem obvietur.
Eodem sensu
generis humani (de BVMaria
CantMAe I nr. 21, v.
lb, saec. XIII—XIV).
Occ.
opinia?
sąd? arbitrium?
Tom. III p. 300 (a. 1514) : palatinus totus ex l-a et imperio episcopi Quinqueecclesiensis pendet.