- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- N.
- K.
I.
lektorat, drugie z niższych święceń kapłańskich, uprawniające do czytania
lekcji mszalnych;
in cursu honorum ecclesiasticorum gradus secundus, lectoris ecclesiastici (cf.
s.
v. II 1) munus
NIC. BŁ. Tract. fol. f IVa : secundus ordo est l-us, cuius est legere prophetias ad instruendum illos, qui volunt credere.
II.
beneficjum
związane z funkcją lektora mszalnego;
missarum lectoris (cf.
s.
v. 112) munus
ac beneficium
ŁASKI LibBen II p. 18 (a. 1511) : lector est honorabilis Paulus de Gosthynyn, eius autem lecturae nulla fuit nec est erectio, quapropter ..*. mandavimus, ut quamprimum ... dominus ... erectionem dicti 1-us ... fieri procuret.
III.
godność lektora
w zakonie (dominikanów); lectoris OP
(cf.
s.
v. III 2) munus
ArHist XII 2 p. 505 (saec. XIV ex.) : iste, qui electus ... fuerit, prioratus vel 1-us officio non fungatur.
ACapOP I p. 22 (a. 1429) : patres, qui iam annis 10 in officio 1-us scholasticis artibus insudarunt.Ib.
p. 36 (a. 1450) : lectores, qui in suis 1-bus tres annos non habuerint ... in disputationibus ... omnes cum suis articulis apparebunt.