- F.
- Th.
- consulo), S.
biegły w prawie, prawnik;
iuris peritus, gnarus (saec. XV-XVI).
N.
constr.
sq.
in
c.
abl.
:
ArHist X p. 249 (a. 1565) : i-i in utroque iure.Glossa Pol.
GLcerv p. 612 : iuris-us et iure-us dicitur, qui ius ciuile profitetur, «nauczony w prawie».