- F.
- Th.
- Bl.
- Dc.
- L.
- N.
I.
(res, plerumque apponitur verbo
incorporandi)
wcielić, włączyć, oddać na całkowitą własność; in unum
corpus cum ceteris redigere, proprium
dicare
KodWp II p. 34 (a. 1290) : nos Premisl ... dux Polonie ... donacionem comitis Benyamin et confirmationem illustrium principum ... confirmamus, ratificamus, incorporamus et i-amus.
DokSZKr p. 20 (a. 1376) : ratifi camus, approbamus eandem venditionem ... dantes ... conferentes, assignantes, incorporantes et i-ntes Pzrecslao ... predictas porciones ville.
IurMas I p. 156 (a. 1444) : ducatus nostros ... fratri ... dedimus, assignavimus, inscripsimus, incorporavimus, i-vimus, resignavimus.
KodMp IV p. 487 (a. 1448) : introitus et prouentus ferriferarios et ... alios ... rectori ecclesiae inscribimus, appropriamus, i-amus et incorporamus.Ita saepius usque ad saec. XVI.
II.
homines
1.
włączyć,
zaliczyć do jakiegoś grona; collegio alicui
ascribere, asciscere
*MPH II p. 5 (saec. XII med.med) : Heinricus comes senior de Monte, in articulo mortis monachis i-tus, apud Oppintal dedit sex mansus, huius filius Heinricus comes similiter in extremis monachus effectus, apud Anchilchovin dedit sex mansus.
2.
a.
in ius etdicionem
poddać jurysdykcji;
iurisdictioni subicere
KodPol II p. 519 (a. 1459) : eandem villam ac eiusdem incolas in jus regni nostri seculare nec non dicionem libertatem et jurisdicionem ... transferimus incorporamus et i-amus.
b.
oneribus
obarczyć; subdere
DŁUG. LibBen I p. 396 : onera alteris praedicti ... tenentur mansionarii ... implere tanquam eis i-ti et incorporati.
3.
animo (sibi)
et
abs. : zachować w sercu; in
amoribus habere
DŁUG. Op. p. 3 : tu Pierii vir spiritus ... animo ... i-tus meo.
Ib. p. 174 (epistula Sandivogii de Czechel a. 1466) : gravissimam mihi vir gratissime, imponis molem ... quam plus satago, nisi me tua i-ta caritas constringeret refugere.
AAlex p. 385 (a. 1504) : valeat ... dominatio tua, que me cordialius sibi i-re non dedignetur.Cf. Th. VII 2,218,81 sqq.
Constr.
ad
I—II:
sq.
dat.