I. z przerwami; interrupte, per intervalla, non continue

KodKKr I p. 100 (a. 1273) : per anni circulum quatuor septimane, siue continue, siue i-m numerande.

NIC. BŁ. Serm. I p. 27 : ista ... signa (finis mundi sc. ) an fient successiue aut coniunctim, aut i-m, dubitatur.

Cf. INTERPOLATE INTERPELLATE INTERPELLATIM I.

II. na przemian; alternatim, vicibus alternis recurrentibus

DokMp I p. 336 (a. 1405) : utilitates ... i-m seu alternis (ed. alterius) vicibus debemus percipere ... ita videlicet, quod idem prepositus ... et successores sui uno anno omnes utilitates habebunt percipiendi ... potestatem; similiter alio anno nos.

Cf. INTERPELLATIVE INTERPELLATIM II.