- L.
- B. et
- K. (s.
- v.
- interlocutoria)
I.
polegający na rozmowie, ujęty w formę dialogu;
dialogi forma
praeditus
ADAM p. 297 : magno desi derio convivis et eorum i-iis sermonibus oblectaris.
Ib. infra: quid velit hic sermo i-us.
Ib. p. 322 : si huic i-ae nostrae conversationi ... aderas.
II.
iur.
t. t.
1.
sententia
tzw. wyrok przedstanowczy, orzeczenie sędziego wydawane w trakcie
trwania procesu;
quae inter cognoscendam causam fertur (opp.
definitiva)
KodKKr I p. 177 (a. 1325) : dantes ... procuratoribus ... plenam ... potestatem ... sentenciam et sentencias i-am et diffinitiuam audiendi.
KodMp III p. 275 (a. 1374) : a sentencia i-a ipsius officialis ... ad nostram audientiam extitit appellatum.
Simili sensu
abs. loco subst.
interlocutoria,,
-ae
f.
,
cf.
infra 18 sqq
.
Occ.
sensu latius
transl.
de eis quae ad sententiam nondum peremptoriam spectant
Lites II p. 223 (a. 1413) : ius i-um.
AKapSąd II p. 192 (a. 1455) : pro i-a admissione libelli.
2.
abs. loco subst.
interlocutoria,,
-ae
f.
a.
wyrok przedstanowczy;
i. q. sententia interlocutoria
(cf.
supra 13
DokKKr I p. 35 (a. 1313) : peto ... appellationem ... dominarum probabilem et veram per vestram i-am pronuntiari.
Ib. p. 36 (a. 1313) : petivit iudices, ut pronuntiarent i-am super approbacione appellationis.Ita passim saec. XV—XVI.
Dicitur
verbalis :
ZabDziej II p. 302 (a. 1486) : dominus ... per suam i-am verbalem partes ad iudicem a quo remisit.
b.
zasięgnięcie
pouczenia prawnego w sądzie wyższej instancji (prawa magdeburskiego); actus consulendi iudicem superiorem (iuris Teutonici)
KodKrak p. 37 (a. 1358) : si quispiam conscius ... grauatus fuerit in iudicio ... per i-um, que wlgariter «orteyl» dicitur, licitum sit sibi ... ad maius nostrum iudicium appellare.Cf. INTERLOCUTORIUM II 3 INTERLOQUIUM II.