- F.
- Th.
- B.
- L.
I.
poprzecinany, podzielony na części; in partes scissus,
partitus
SSrSil XVII p. 58 (a. 1506) : secus aggerem multis i-um pontibus.
GŁOG. Don. fol. H IIIb : linea non i-a vel non divisa dicitur vnum.
Inde
:
pozbawiony ciągłości, posiadający przerwy, z
przerwami; minime continuus, interruptus
MARTIN. OP. Serm. p. 330 nlb. : non enim valet i-a vel interpolata caritas ... cum sequitur, quia caritas operit multitudinem peccatorum.
FormJ p. 13 : vicarias tamen salutaciones presens et nunquam i-a suppleat affeccio.
NIC. BŁ. Serm. III p. 61 : non continue, sed per i-a tempora eum intellectum ad Deum erexerit.
LibProm p. XXXVIII (a. 1487) : lectionem ... pluribus i-am interuallis.Ita saepius.
II.
odcięty (o połowie
dokumentu); praecisus (de syngraphae
dimidia parte)
KodPol II p. 960 (a. 1493) : prout de hoc littera divisionis i-a, sigillo domini capitanei ... sigillata, lacius canit.
AGZ XIX p. 157 (a. 1505) : domine iudex, volo videre cittacionem i-am; et visa cittacione subiunxit: hic in cittacione partis cittate fuit ordinate scriptum.Cf. INTERCISA.