[INTELLEGIBILITAS]
s.
INTELLIGIBILITAS,
-atis
f.
- F.
- Bl.
- S.
- Dc.
- B.
- L.
- A.
- H.
- Ha.
- N.
- K.
I.
phil.
zrozumiałość, poznawalność umysłowa; natura rei
intellegibilis
VITELO Persp. p. 127 : ut omnis rerum entitas a diuina profluat entitate et omnis i-as ab intelligentia diuina omnisque uitalitas a diuina uita.
MatFil IV p. 75 (saec. XIV) : de rosa dicendum, quod ipsa non intelligitur sine esse, quod est tota i-as rei.
Ib. IV p. 48 (saec. XV) : forte dicet aliquis, quod non quaelibet materia impedit i-em, sed materia corporalis tantum, que non invenitur in intelligentiis, sed hoc stare non potest.Ita saepius.
II.
(singulare) rozumienie, interpretacja; significatio, sensus
KodPol II p. 972 (a. 1504) : consueverunt principes actus, quos propter obscuritatem sui et i-um varietatem per justa decreta interpretantur ac declarant, literarum munimentis commendare.