- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
I.
chwilowy, doraźny, przelotny; qui temporis puncto fit,
momentaneus
VITELO Persp. p. 141 : lineationes minutae et colores minutatim dispersi ... primo aspectui, qui est i-us ... statim se offerre non possunt; unde indigent tempore, ut uideantur.Cf. INSTANTANEUS II.
II.
natarczywy,
gorliwy, usilny; instans, vehemens
CodSil IV p. 199 (a. 1336) : nos ... ad i-am eorum peticionem eandem donationem ... auctoritate ... approbamus.
ArHist XII p. 283 (a. 1372) : honorificentiam vestram ... supplicacione i-a deprecantes.
KodKKr II p. 151 (a. 1390) : votis i-is ... episcopi ... graciosius annuentes.
DokMp IV p. 269 (a. 1393) : ad i-as preces ... domini Johannis ... decimas ... indulgemus.Ita vulgo saec. XIV.
Iuxta ponitur
votivus (
DokMp I
p. 251, a.
1391).
Cf.
INSTANTANEUS
I.
III.
log.
1.
syllogismus
wprowadzający zdanie przeciwstawne lub sprzeczne; qui
propositionem contrariam vel contradictoriam inducit
BYSTRZ. AnalPr fol. p IIb : deductio et instantia sunt syllogismi formaliter dispositi in modo et figure et hoc accipiendo instantiam pro syllogismo i-o et non pro propositione contraria vel contradictoria conclusionis respondentis contra ipsam illata.Cf. INSTANTIA V 1 b.
2.
signum exclusivum et exceptivum
wprowadzający zastrzeżenie; qui exceptionem
inducit
GŁOG. Hisp. fol. 107b : signa exclusiua et exceptiua ... vocantur i-a (ed. -e) eo, quod per ipsa (ed. ipsas) ferimus et facimus instantiam.Cf. INSTANTIA V 2.