- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- L.
- N.
- K.
I.
1.
nierozerwalny, trwały, mocny, stały; qui dissolvi non potest, solidus, firmus, constans (saec.
XV—XVI).
2.
a.
nie dający się spłacić, zapłacić;
qui (ex)solvi non potest (praec.
de damnis).
N.
constr. sq. dat.
ARect I p. 667 (a. 1524) : ipsi Stanislao liber erat i-is propter summam ipsius necessitatem.
b.
taki, z którego nie płaci się czynszu, wolny od czynszu,
opłat; de quo pensio non solvitur
Visit. p. 7 (a. 1511) : sunt multi agri et prata i-ia, de quibus incolae nihil solvunt.
Ib. p. 72 (a. 1511) : propter eandem poenam campus domino debet esse i-is.
II.
1.
nastręczający trudności, trudny do wyjaśnienia;
explicatu difficilis, obscurus.
2.
praec.
log. t. t.
propositio
sim.: nie do rozwiązania, nierozwiąz(yw)alny (bo fałszywy); indissolubilis, inextricabilis, inenodabilis (utpote falsus)
GŁOG. Hisp. fol. 174a : omnis propositio i-is est impossibilis ( ib. supra omnis propositio ... i-is est falsa).
Ib. fol. 134b : omnis propositio, que falsificat seipsam, est falsa, quia est i-is.
BYSTRZ. ParvLog fol. AA IIa : quelibet propositio i-is habet significationem formalem et materialem primariam et secundariam siue directam et indirectam, siue totalem et parciałem, propter quarum repugnantiam propositio i-is falsificat se ipsam.Ita saepius in textibus phil.
Inde
abs. loco
subst.
insolubile,,
-is
n.
BYSTRZ. ParvLog fol. AA Ib : omne i-e proprie dictum est falsum et hoc est propter incompossibilitatem significatorum, que inportantur per propositionem i-em proprie dictam, omne enim i-e significat se esse falsum et significat falsum esse, quod ipsum sit falsum.
Ib. fol. Z IIa : distinctiones propositionum et diuisiones, per quas i-um argumenta soluuntur.Ita vulgo.
Distinguitur
affirmativum
et
negativum (
BYSTRZ. ParvLog fol.
AA Ia).
Occ.
extra textus
phil.
CALLIM. Rhet. p. 84 : contra i-ia recriminatio in primis valet; que si non solvit, in invidiam rapit adversarium ac iudicem inclinat.