- F.
- Th.
- Bl.
- A.
- N.
I.
ten, kto na kogoś
się zasadza, przeciw komuś knuje zdradę; qui alicui insidiatur,
insidias molitur.
Constr.
sq. gen.
obi. Additur
infestus (
GALL
p. 79,20).
Occ.
i. fere q. violator
ZabDziej III p. 333 (a. 1494) : in vim comminacionis cruciatus corporis ... dictus reus ... ei actrici recepit ... marcas septem census ... et molendinum ... destruxit ... tanquam i-or matrimonialis federis.
II.
napastnik, zbójca; direptor,
praedator, latro (saec.
XVI).