- B.
- K.
I.
adi.
littera(e)
sim.: skrypt dłużny;
i. q. obligatoria(e)
AGZ XII p. 83 (a. 1440) : nobilis Labantha ... citaverat nobiles Clementem et Iohannem ... pro quadraginta marcis et pro totidem dampni, ad que idem Labantha ostendit literam i-em patris ipsorum.
Dogiel I p. 82 (a. 1491) : Wladislaus Hungariae rex et ... Albertus dux ... litteras i-es et obligatoriales ... dominorum praelatorum ... recuperare poterunt.
AAlex p. 394 (a. 1504) : sua maiestas litteras illas i-es, quibus mediantibus ... Conradus dux ducatum ... Joanni Alberto regi ... inscripserat ... restituere dignaretur.
2.
terminus
wpisany do ksiąg, ustalony; qui in commentarios iudicii relaus est, constitutus
AGZ XII p. 99 (a. 1441) : habent aspicere contra se terminos sub eisdem citatoriis non recedendo terminos priores i-es.
II.
subst.
inscriptionales,,
-ium
f.
et
inscriptionale,,
-is
n.
1.
opłata składana za wpisanie sprawy do księgi sądowej; pecunia pro causa in
commentarios iudicii relata solvi solita
KsgMaz I p. 192 (a. 1416) : penam sex marcarum contra notarium, quia non dedit i-es.
KsgCzer p. 101 (a. 1417) : Nicolaus ... recognouit, quod Mathie ... tenetur soluere septuaginta ... grossos ... non soluit i-e.
KodPol III p. 432 (a. 1462) : Dopko parti impensas refundere debet, videlicet i-es, solidos scabinales et data ministerialibus.Ita saepius.
N.
constr. sq. gen.
StPPP II p. 921 (a. 1497) : ab i-bus inscriptionum, que in acta ciuilia inducuntur, duorum grossorum cessare debet.Glossa Pol.
KsgMaz II p. 13 (a. 1424) : i-es adimplere alias «zapiss» super quatuor sexagenas.
2.
opłata za wystawienie przez poborcę pokwitowania na
piśmie, tzw. napisne;
pecunia pro apocha conscripta
exactori vectigalium solvi solita
VL I p. 158 (a. 1447) : decernimus, ne pecunn. sive i-es ab exactione nostra regia recipiantur.
JusPol p. 284 (a. 1454) : exactores regii non exigant i-es tam de bonis spiritualium quam etiam secularium personarum.Ita saepius. Glossa Pol.
KodWp V p. 637 (a. 1440) : i-es alias «napysne».