- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
[
pass.
pro
act.
ArHist XII
p. 374 (a.
1344)
:
mala et desolationes, que
nostre provincie ingruuntur.
CodEp III
p. 121 (a.
1464)
:
cum pestis ibi ingrui
cepit.]
I.
1.
(de hominibus) nieoczekiwanie wkraczać, nacierać,
napadać; impetuose se inferre,
irruere, ingredi (praec. de
hostibus).
Additur
ad laevam (
CRIC.
p. 48, v. 208
).
2.
de rebus
a.
nieoczekiwanie nadchodzić, zachodzić, zbliżać się,
zagrażać; incidere, imminere, incumbere, dicitur
praec.
de
adversis, difficultate, tempestate
sim.
(
KodWp II
p. 159, a.
1298
;
ArPrawn I
p. 221,
saec. XV in.
;
DŁUG. Op.
p. 28
;
CALLIM. Hist.
p. 22,24
;et saepius),
casu (
PommUrk II
p. 32,
a. 1256)
, negotiis variis (
KodWp I
p. 187, a.
1240
;
syn.
incumbere :
StSyn VI
p. 16, a.
1407
et saepius),
necessitate (
DyplMog
p. 14, a.
1243
;
KodMp II
p. 159, a.
1284
et saepius; simili sensu
de
necessitatis articulo
ib.
p. 189, a.
1292),
item de
causa (
MPH II
p. 68,
Herbord),
timore
(
*KodUJ II
p. 92, a.
1448
:
i-bat eis doctoribus
timor, quod forsan noster
archipresul ... consentire
nollet).
b.
być oczekiwanym, przewidywanym;
exspectari
ArPrawn I p. 301 (a. 1553) : circa iudicium tenetur etiam habere scriptorem propter actiones iuridicas conscribendas et ministerialem districtualem vel eius vicesgerentem propter i-ntia testimonia.
II.
sprzyjać, być przychylnym; favere
KodMaz(L) p. 103 (a. 1385) : cum diuina i-nte voluntate nupeias nostras ... celebrauerimus.
AKapSąd II p. 877 (a. 1449) : postea i-nte fortuna de vinculis evasit.