przeczenie czyniące jakiś termin nie
określonym, niesprecyzowanym,
ogólnym; quae terminum aliquem indefinitum, indeterminatum, confusum reddit
WROCŁ. Dial. fol. A IVb : negatio est triplex: negans est, que separat vel diuidit compositionem predicati cum subiecto ... priuans est, que tollit habitum et derelinquit subiectum cum aptitudine ad ipsum ... i-ns est, que negat hoc, quod est determinatum et relinquit hoc, quod est indeterminatum et infinitum.
BYSTRZ. ParvLog fol. E IVb : est ... duplex negatio, scilicet negans et i-ns (ed. infinitas); negans, que negat copulam et denotat diuisionem predicati a subiecto ... sed negatio i-ns solum fertur supra subiectum vel predicatum et solum distribuit terminum (ed. termini), cui imediate additur.
Ib. infra terminus infinitatus est terminus, cui additur negatio i-ns vt: non homo, ibi homo determinatus fit infinitatus.
Id. Log. fol. x IIIb: nomen infinitum in proposito dicitur esse aggregatum ex nomine finito et negatione i-nte, negante compositionem intrinsecam ipsius nominis finiti.Ita saepius.