- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- B.
- L.
I.
phil.
t.t.
1.
byt niepodzielny, jedność; quod dividi nequit, ens
indivisibile
KADŁUB. p. 236 : idem in nobis eiusdem anime i-um et natura confabricat et perpetuitas dileccionis concatenat (cf. ib. supra dissidenciam ... vix admittit ydemptitas ani morum).
MARTIN. OP. Chr. p. 394 : secundum Augustinum ... finis omnium dicitur Deus, quia omnia reversura sunt in eum ... et unum i-um atque incommutabile ... permanebunt.
2.
byt jednostkowy, jednostka; ens singulare
VITELO Persp. p. 144 : quodlibet uisibilium indiuidualium habet formam et figuram in quibus conueniunt omnia i-a illius speciei.
Ib. p. 154 : uisus comprehendit speciem i-i hominis et comprehendit ... hominem esse hominem.
MatFil IV p. 18 (saec. XIII) : in forma humana conveniunt omnia i-a.Ita passim in textibus phil.
N. definitiones
in textibus phil. obvias
WROCŁ. EpitConcl fol. t Va : i-um dicitur dupliciter, uno modo large, quod scilicet de vno solo predicatur ... et hoc modo i-um dicitur, quod in se est indiuisum ... alio modo capitur i-um proprie et est, quod est ab alijs diuisum et subsistit in se et per se.
GŁOG. Porph. fol. h IIIa : i-um est quod de vno solo hoc est de seipso predicatur, vt: Ioannes est Ioannes ... quia modus predicandi sequitur modum essendi, sed i-um quodlibet habet proprium modum essendi distinctum contra modum essendi alterius i-i. Ib. infra i-um est, quod constituitur ex quibusdam proprietatibus indiuiduantibus, quarum collectio numquam reperitur eadem in aliquo singulari.
Id. Anim. fol. Z IIIb : i-um est, quod in se indiuisum est et a quolibet alio diuisum.
Additur
a.
adi.
divinum (
GOST. Th. fol. e
IIIa)
, substantiale (
BYSTRZ. Log. fol. f
IVa)
; porro distinguitur determinatum (opp.
indeterminatum
GŁOG. Porph. fol. h IIIa
;
WROCŁ. Dial. fol. B Ib),
;simili sensu signatum
(opp. vagum:
BYSTRZ. ParvLog fol. C Ia
;
GŁOG. Hisp.
fol. 19a
).
;
b.
gen.
,
cf.
c.
constr.
c.
de :
BYSTRZ. Log. fol. m IIa : i-um de genere substantie, quod est completum et perfectum in specie, dicitur prima substantia.
II.
sensu latiore: jednostka ludzka, osoba; homo singularis,
persona
KsgŁawKr p. 310 (a. 1396) : hereditatem adiudicavimus iuxta numerum capitum seu i-orum dividendam, cuilibet dictarum personarum suam sextam partem dicte hereditatis sentencialiter diffinivimus.
DŁUG. Op. p. 42 : per partialem unius i-i ex mortuis resurrectionem futurae nostrae resurrectionis ... praemonstrata sunt trophaea.
Id. Hist. I p. 458 (= II p. 226 ed.nov.) : incredibilem vim in uno i-o cernens.Additur hominis:
ArPrawn VII p. 253 (a. 1566) : modo quo separari potest in i-o hominis sanguis paternus a materno.