General
Full Entry
More

INDIGNOR

Grammar
  • Formsindignor, indingnor
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -ari, -atus sum
Meaning Outline
  • I. indigne ferre, offendi, irritari.
  • II. dedignari. Occ. nie chcieć uznać? infitiari?

Pełne hasło

INDIGNOR s. INDINGNOR, -ari, -atus sum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • A.
  • N. (act.)
[forma act. infra 22]
I. oburzać się, niecierpliwić, gniewać; indigne ferre, offendi, irritari. Glossae Pol.
RFil XXIV p. 372 (saec. XV med.med) : i-ti sunt «myely gym szo za sle».
Ib. p. 360 (saec. XV med.med) : i-ntes «szrągnaly sze».
Constr.
a. sq. dat. b. sq. acc. c. sq. de. d. sq. pro. e. sq. acc. c. inf.
II. wzgardzić, odrzucić z pogardą; dedignari. Occ. nie chcieć uznać? infitiari?
TPaw VII p. 9 (a. 1418) : si predicta domina cum cuis pueris predictis literis i-ret, extunc predictus Stanislaus debet eis easdem literas ad manus fideles dare et ipsi, disponentes facta eorum cum eisdem literis, debent iterum sibi easdem literas reddere.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)