- F.
- Th.
- S.
zarzucać komuś coś, ganić, oskarżać, obwiniać;
vituperare, accusare, culpare aliquem.
Part.
perf.
incusatus,,
-a, -um
oskarżony, posądzony o coś;
accusatus, reus
CodEp II p. 396 (a. 1439) : iudices ... in quorum territorio crimen commissum esse dicetur, i-tum capiant.
Constr.
a.
sq.
gen.
criminis.
b.
sq.
acc. personae vel rei.
c.
sq.
abl.
causae
Dogiel IV p. 290 (a. 1532) : ne nostro silentio apud reliquos suspecti efficiamur atque eo nomine i-emur etc.d. sq. de :
Ztschr. XLVI p. 207 (a. 1427) : si aliquis fuerit i-tus coram iudice de debitis etc.
DŁUG. Hist. I p. 80 (= I p. 139 ed. nov.) : Lestek ... per competitores suos de evidenti i-atur fraude.
Ib. p. 259 (=II p. 18 ed. nov.) : de quo scelere per ecclesiam Polonicam i-bantur Bohemi.Ita saepius. e. sq. enunt. obi. c. quod.