General
Full Entry
More

INCESTUOSUS

Grammar
  • Formsincestuosus, incestuosus, incestuosa
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -a, -um -i -ae
  • Part of Speechadjectivenoun
  • Gendermasculinefeminine
Meaning Outline
  • I.
    • 1. qui incestum cum consanguinea (etiam spirituali) committit
    • 2. incestus
  • II. incestus, spurcus

Pełne hasło

INCESTUOSUS, -a, -um
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • S.
  • L.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • K.
I.
1. (de hominibus) dopuszczający się kazirodztwa z bliską krewną (także duchową), kazirodczy; qui incestum cum consanguinea (etiam spirituali) committit
MARTIN. OP. Marg. fol. c 4a: consanguineam cognoscens dicitur i-us et est talis ab omnibus detestandus.
ArHist V p. 227 (circa a. 1400) : si qui sunt i-i, ut puta ubi consanguineus cum consanguinea, vel affinis cum affini, vel compater cum commatre vel sua filia spirituali carnale commercium habuerunt vel se illicito matrimonio copulauerunt etc.
Ita saepius.
Item
abs. loco subst. incestuosus,, -i m. vel incestuosa,, -ae f. osoba żyjąca z kimś w związku kazirodczym, dopuszczająca się kazirodztwa; qui (quae) incestum cum consanguineo committit
AConst p. 106 (a. 1279) : hanc autem constitutionem ad publicos adulteros et i-os et ad publicas adulteras et i-as ... extendi volumus.
StSyn III p. 59 : i-i in quarto vel proximiori gradu consanguinitatis vel affinitatis.
ArHist V p. 23 (a. 1408) : omnes et singulos concubinarios, i-os, adulteros ... monemus, ut etc.
Ita saepius. Additur manifestus ( StSyn VI p. 21, a. 1415 ; ArPrawn I p. 355, a. 1512). Occ. zrodzony w związku kazirodczym; ex incestu procreatus
StPPP VII p. 511 (a. 1478) : quod possis ... naturales, bastardos, spurios, manseres, natos i-os copulatiue aut disiunctiue et quomodocumque ex illicito ... coitu procreatos ... legitimare.
2. (de rebus) kazirodczy, nieczysty; incestus
AKapSąd III p. 256 (a. 1497) : repertus est de incontinencia i-a cum sorore consobrina sua, cui cohabitavit per biennium. ArHist X
p. 225 (a. 1556) : quem in matrimonio i-o esse non pudet.
II. żyjący w nierządzie, rozpustny; incestus, spurcus
MPH VI p. 588 (saec. XV) : hic frater fuit impius, impudicus, i-us, effrenus, dissolutus.
N. de abstr.
KodWp I p. 372 (a. 1267) : se in i-e luxurie vilitatem immergere.
DŁUG. Op. p. 27 : quam mulierem rex ... suis profanis amplexibus et i-a pactione coniunxit et pro concubina usus est.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)