General
Full Entry
More

IMPULSUS

Grammar
  • Formsimpulsus
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type -us
  • Part of Speechnoun
  • Gendermasculine
Meaning Outline
  • I. propr.
    • 1. pulsus, ictus. Sensu praegnanti pro pulsu campanae
    • 2. i. q. impetus
  • II. stimulus, incitatio, instinctus.

Pełne hasło

IMPULSUS, -us m.
  • F.
  • Th.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • N.
I. propr.
1. uderzenie, potrącenie; pulsus, ictus. Sensu praegnanti pro pulsu campanae
PH XII p. 151 (a. 1444) : demum mane i-u prime archiepiscopus et sui suffraganei ... convenient in ecclesia.
2. atak, cios, napad; i. q. impetus, v. gr. adversitatuum ( SSrSil I p. 249, a. 1489) , daemonii ( MPH VI p. 526, saec. XV med.med ; WROCŁ. EpitConcl fol. D Ib) , ignis ( AKapSąd II p. 587, a. 1464).
Item in imagine:
siła, moc, potęga; vis, potentia
PAUL. CR. p. 117, v. 42 : nonne ... noras aurum ... quod ... reddat et i-u pervia claustra suo?
II. pobudka, bodziec, podnieta, zachęta; stimulus, incitatio, instinctus.
Constr. ad
I—II: sq. gen.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)