- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
I.
(de animantibus) taki, który się czegoś nie spodziewa, nie przewiduje czegoś, zaskoczony
czymś; improvidus, inopinans
CodEp II p. 272 (a. 1431) : utque eum i-um atque imparatum invenirent.
Ib. I p. 15 (a. 1447) : quibus ... dolis sub amicitiae pallio nobis i-is usi sunt.
DŁUG. Hist. I p. 26 (= I p. 87 ed. nov.): i-um aggressi ... peremerunt.Ita saepius.
II.
de rebus
1.
nieprzewidziany, niespodziewany, nieoczekiwany, nagły;
inopinatus,
inexspectatus, repentinus.
N.
locut.
adv.
de (ex) improviso
nagle, znienacka, niespodzianie; repente,
subito, ex inopinato.
Glossa
Pol.
RFil XXIII p. 276 (a. 1450) : ex i-o «s neopatranya».
2.
nie nadany (komuś);
(alicui) minime concessus
RHist I p. 173 (a. 1384) : statuimus, quod omnes dignitates seculares, quae ab ... die convencionis ... vacabunt ... debent stare et esse i-e usque ad ... regem nec aliquis pro ipsis Hungariam transire debet.