- F.
- Th.
- S.
I.
niewłaściwy, nieodpowiedni, niestosowny, niewłaściwie użyty, niezwyczajny; non
proprius, inconveniens, non rectus,
insolens, inusitatus (opp. proprius), dicitur
praec.
a.
phil.
WROCŁ. Dial. fol. M IIa : descensus ... formalis ... proprius est, quando descendentes conuertuntur cum descensa, sic quod a descensa ad descendentes est bona consequencia et econuerso ... i-us est, quando descendentes non conuertuntur cum descensa sic, quod a descensa ad descendentes est bona consequencia, sed non e conuerso.
BYSTRZ. ParvLog fol. M Ia : restrictio quedam naturalis siue propria, quedam i-a; restrictio i-a est duplex — quedam est vsualis, que est quando aliquis terminus accipitur ex vsu loquendi ... alia est transitiua, que fit virtute alicuius verbi transitiui.
b.
gram.
de sonis syllabarum
ZABOR. Orth. p. 7 : r littera in vulgari duplicem habet sonum — vnum Latinis et vulgaribus dictionibus communem, alterum i-um, quem vulgares scribere solent ... rz, Bohemi vero tale r more dirarum seu i-arum literarum puncto superius posito signare solent.
c.
mus.
MONET. fol. B IIb : directa mutatio enim efficitur, cum fit sillabarum ordinis in alium ordinem variatio, vt superioris in inferiorem et econtra; indirecta, cum fit vnius sillabe in aliam eiusdem ordinis variatio vt superioris in superiorem et inferioris in inferiorem, hec i-a dicitur mutatio, que a musicis ob euitandum permutationem est excogitata.
II.
użyty w znaczeniu przenośnym; translatus
GŁOG. ExLog fol. 83a : vendere talem liquorem mitigatiuum dolorum ... et ista est eius verbi vendere significacio propria, secundo significat vendere oleum, id est adulari ... et ista significacio illius oracionis est i-a et transsumptiua.
WROCŁ. EpitConcl fol. t Vb : nec valet: Christus secundum quod homo est creatura, hec enim locutio est metaphorica, tropica et i-a, que in theologia non concludit.