- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L. (comp.
- et
- superl.)
- N.
I.
niemożliwy;
qui fieri non
potest.
N.
definitionem rhet.
CALLIM. Rhet. p. 15 : i-e est, cum id dicitur quod sit contra rerum nature fidem.Saepius in locut. impossibile est ( sq. inf. , acc. c. inf. , enunt. fin. ). Occ. (sensu praegnanti) niemożliwy do spłacenia; qui ab aliquo solvi non potest
KodWp I p. 534 (a. 1287) : legatus ... imponens nobis ... pro suis procuracionibus immoderatas et nobis per omnia intolerabiles et ... i-es quantitates pecuniarum.
Praec.
phil., v.
gr.
entitas (
BYSTRZ. AnalPost fol. c
IIIa)
, ens
(additur
exsistere
ib. fol. a VIb : ens prohibitum aut i-e existere);simili sensu abs. loco subst. impossibile,, -is n.
WROCŁ. Epit. fol. e VIb : non entia et i-ia simpliciter.
Item
log.
propositio, conclusio sim. (
WROCŁ. Dial. fol. E
VIIb
;
BYSTRZ. AnalPr
fol. 1
IIIa
;
et saepius; additur
formaliter
id. ParvLog fol. g
IIb
), operatio (
id. Log. fol. b Vb
), positio
(
id. ParvLog fol. y IIa
et saepius).
N. constr.
sq. inf.
BYSTRZ. AnalPost fol. i Va : scientia est solum de conclusione necessaria et i-i aliter se habere.Cf. supra 35.
Item
abs. loco subst.
impossibile,,
-is
n.
i. q. propositio impossibilis
BYSTRZ. AnalPr fol. n IIIa : i-e illatum ... communicat ... cum ypothesi.Ita passim. Distinguitur per se (opp. per accidens ib. fol. J IVa) , item simpliciter ( ib. fol. J IVb ).
Praec.
in formula
ad (per) impossibile,
v.
gr.
(de) ducere (
MatFil IV
p. 65, saec. XIV
ex.ex
;
BYSTRZ. AnalPost fol. h
Ib)
, reducere (
WROCŁ. Dial. fol. F IVa
et saepius), probare (
BYSTRZ. AnalPr fol. m IVb
et saepius), syllogisare (
GŁOG. ExLog
fol. 52a
et saepius; item
syllogisabilis :
BYSTRZ. AnalPr fol. n
Ib)
; etiam
c.
subst.
,
v.
gr.
demonstratio
(
BYSTRZ. AnalPost fol. c IIIb
et passim),
illatio (
GŁOG. ExLog
fol. 96a
)
, reductio
(
WROCŁ. Dial. fol. G Ia
et saepius
ib.
),
processus syllogismi (
BYSTRZ. AnalPost fol. g IIIb)
,
item
syllogismus (
WROCŁ. Dial. fol. H Ia
:
silogismus per i-e est, qui
procedit ex contradictorio
propositionis negate a respondente, cum vna manifeste vera ad inferendum vnam
manifeste falsam.
GŁOG. Anal. fol. 79b : sylogismus ... ad i-e est cuius una premissarum est falsa et concludit unam conclusionem falsam vel i-em vel inopinabilem.Ita passim).
II.
niestosowny, niedozwolony, niedopuszczalny;
ineptus, inconveniens illicitus (Pol.
niepodobny
reddi videtur, cf. Słownik Staropolski s.
v. )
StPPP VII p. 455 (a. 1415) : dixit in iudicio: i-es ducis testes.
AGZ XIV p. 344 (a. 1452) : Iohannes ... citavit ... Drobysch ... quod de honore eius diceret ... i-ia verba.
Ib. infra: ego nichil de eo scio mali ... neque aliqua verba i-ia de ipsius dixi honore.