General
Full Entry
More

IMPERSONALITER

Grammar
  • Formsimpersonaliter, inpersonaliter
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speechadverb
Meaning Outline
  • I. iur. per absentiam in iudicio
  • II. gram. modo impersonali, sine significatione certae personae (saec. XV—XVI).

Pełne hasło

IMPERSONALITER s. INPERSONALITER adv.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • Dc.
I. iur. nie osobiście; per absentiam in iudicio
StPPP VII p. 320 (a. 1423) : Iohannes... terminum contra Nicolaum ... i-r continuauit ... et exinde eundem idem Nicolaus euasit.
II. gram. t. t. nieosobowo; modo impersonali, sine significatione certae personae (saec. XV—XVI).
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)