[IMMOLATICIUS]
s.
IMMOLATITIUS
s.
IMOLATICIUS,
-a, -um
- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- L.
- N.
przeznaczony na ofiarę;
immolandus
BIEM p. 41, 28 : semper enim erit tunc sol in Ariete vel in Tauro, quae sunt signa animalium secundum legis traditionem i-orum.
GLb p. 4 : ador dicitur quoddam genus annonae seu frumenti, de quo fiebat panis i-us «nove crupy».