[ILLIGATIO]
s.
ILLIGACIO
s.
INLIGACIO,
-onis
f.
- F.
- Th.
- Bl.
- S.
iur.
t. t. tzw. wwiązanie, czyli zajęcie dóbr w drodze egzekucji sądowej i
oddanie ich wierzycielowi, by z nich
ściągnął przysądzone
należytości; missio creditoris in
possessionem bonorum debitoris,
nominum exigendorum causa, ex iudicis
sententia facta
KsgGrWp I p. 344 (a. 1399) : illigavi me secundum jus et de judicio michi dederunt i-em, prout jus deposcebat.
StPPP IX p. 27 (a. 1424) : cum autem non daret ei ad predictam diem ... in istis septem marcis debet i-em in molendinum et in tabernam.Cf. ILLIGO II INTROLIGATIO IMMISSIO I 2 INTROMISSIO INTRODUCTIO sim.