General
Full Entry
More

ILLE

Grammar
  • Formsille, illud
  • Etymologyancient Latin
  • Inflectional type
  • Part of Speech
Meaning Outline
  • I.
    • 1. + hic, is, iste). hic ille ille idem qui ille qui illic est
      • β. + illo tunc tum, tunc
    • 2. qui, de quo supra dictum est.
    • 3. praeteritus
    • 4. phil.+ illud alicuius rei (ducit enuntiatum relativum) is (scilicet) qui. fere i. q. tantum
    • 5. + is omnibus notus, notissimus
  • II. + Th. pron. personale: on, ten; is, ipse.

Pełne hasło

ILLE s. ILLUD pron.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • A.
  • H.
  • Ha.
  • N.
dat. sg. f. illae:
KodWp I p. 262 (a. 1251) : ad campum ... ille vie adiacentem.
nom. sg. n. illum:
*Dogiel V p. 16 (a. 1243) : illum sit cimiterium].
I. pron. demonstrativum (ponitur praec. ante subst., sed interdum postponitur subst. )
1. tamten, ów; qui illic est( opp. hic, is, iste). Occ. augetur aliis pron. α. hic ille i. q. ille. β. ille idem i. q. idem. γ. qui ille i. q. qui
AKapSąd III p. 87 (a. 1502) : de quibus i-is prediis ... plebanus ... decimam tollebat.
Locut.
α. ex illa (parte) fluminis: po tamtej stronie rzeki; ultra flumen
KodMaz(L) p. 95 (a. 1380) : duodecim ... morgos de pratis ex i-a parte Narew, et ex ista parte tres morgos.
ArPrawn VIII p. 75 (a. 1397) : villas ... circa Wislokam ex parte ista et ex i-a.
KsgPrzem I p. 77 (a. 1417) : molendino ... ex i-a San iacenti.
Ita saepius. Glossa Pol.
KsgMaz I p. 8 (a. 1401) : partem suam ex i-a parte fluvii, wlgariter «zarzecze».
Eodem sensu de domo
CracArt I p. 4 (a. 1332) : resignavit ... unum quartale situm in platea Slacoviensi ex i-a parte domus Hermanni.
β. illo tunc wówczas, wtedy; tum, tunc
Lites I p. 250 (a. 1339) : qui fuerunt i-o tunc in dicta terra Pomoranie, quando eqs.
2. ów poprzednio wspomniany; qui, de quo supra dictum est.
3. tamten, tzn. ten poprzedni, przeszły; praeteritus
KodMp I p. 8 (a. 1192) : accepit ... quinquaginta modios ... ad hyemalis sata annonamque i-ius anni totam.
4. (wprowadza zdanie względne) ten (mianowicie) który; (ducit enuntiatum relativum) is (scilicet) qui. Occ. phil. illud alicuius rei tyle z czegoś; fere i. q. tantum
STOB. Praed. fol. 2b : quodlibet emanans recipit i-d perfectionis, cuius est capax, si sibi secundum propriam entitatem non repugnat.
5. ów znany, sławny; omnibus notus, notissimus (saec. XVI). Quasi abundanter augetur pron. is
: DECIUS p. XLVI: Wladislaus maior natu patri defuncto successit; is i-e qui ... in clade Varnensi ... extinctus est.
II. zaimek osobowy; pron. personale: on, ten; is, ipse. Occ. per abundantiam apponitur nomini proprio (cf. Th. VII 1,347,14 sqq.).
StPPP VIII p. 172 (a. 1386) : Martinus de Gedlcza i-e dixit, quod eqs.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)