rhet. jedna z
form figury retorycznej zwanej
zeugma; explicant
Gramm. p. 204 (saec. XV) : aut ... verbum ponitur in principio constructionis, aut in medio, aut in fine: si in principio fit, dicitur prothozeuma, si in medio fit, dicitur mezozeuma, si in fine fit, dicitur h-a.
GŁOG. Alex. I 2, fol. Cc IIIb: zeugma constructionis ... triplex est, scilicet prothozeugma, mezozeugma et h-a ... h-a est quando verbum vel adiectiuum ponitur in fine ... et dicitur ab hyos quod est sub, et zeugmos, reductio, quasi reductio in fine.
Ib. 4, fol. E IIIIa: h-a est, quum cum vno verbo plures sensus clauduntur, vt: diuitie inuidiam, virtus gloriam parant.