- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
- L.
hymn, pieśń pochwalna ku czci Boga lub świętych, zwł. jedna
z trzech wierszowanych partii
modlitw liturgicznych (obok sekwencji
i tzw. oficjów rymowanych);
carmen, canticum in honorem Dei vel
sanctorum compositorum, praec. de una
e tribus partibus precum liturgicarum,
quae carminis formam habent
( opp.
sequentia
et
historia
cf.
s.
v).
Glossa
Pol.
RFil XXIII p. 302 (a. 1444) : in y-is «w chualach».
Ib. p. 307 (a. 1444) : y-um «bosska chuala».Raro de carminibus in honorem mortalium, v. gr.
DŁUG. Hist. IV p. 690 : Wladislaus rex … Budam ... gloriosus ... triumphator cum triumpho et h-is ... intravit.
Locut.
potiores
hymni sonant (
ArHist XI
p. 160, saec.
XIV)
, hymnis insistere (
*MPH I
p. 154, saec. XI
in.in)
, hymnum (de)cantare (
CantMAe I nr. 8, v. 11 b, ante a. 1346
;
AKapSąd I
p. 410, a.
1453
;
Tom IV
p. 314, a.
1518)
;, referre (
DŁUG. Op.
p. 74
)
, modulari (
CRIC.
p. 9, v. 6
).
Constr.
a. abs. b.
sq.
gen.
explicativo.
c. sq. in c.
acc.