- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- A.
jęczmień zwyczajny; Hordeum
vulgare Linn.
N.
etymologiam m.
ae.
GŁOG. Alex. I fol. J VIb : h-um ... «ieczmien» ... dicitur ab horreo ... sic etiam h-um horret in spicis et aristis suis ... uel dicitur h-um ab ordine, quia o-a quendam ordinem videntur hdbere in spicis ... uel dicitur ab areo ... quia cito arescit.
N.
α.
meton. pole, na którym rośnie jęczmień;
ager, quo idem frumentum colitur
StPPP VIII p. 20 (a. 1377) : duos laneos ultra o-um suum habet exdiuidere et resignare per medium.
β.
(omyłkowo?
) proso; (per errorem?) Panicum miliaceum Linn.
AGZ XVII p. 391 (a. 1500) : o-i alias «prosa» duodecem casulas.